oudewaterHoe meer handen van beroemdheden je hebt gedrukt, hoe dichter je bent bij andere beroemdheden. Berekend is dat niemand op aarde meer dan zes handrukken is verwijderd van welke  tijdgenoot ook. Op die manier ben ik maar op één handdruk afstand van Joseph Stalin. Ik heb namelijk immers ooit Marcus Bakker, de Nederlandse CPN-leider uit de jaren zestig en zeventig, de hand geschud, en die is vast ooit voorgesteld aan de Sovjetleider.

Het lijstje van beroemde personen die ik de hand heb gedrukt, is niet erg groot. Misschien schieten mij later meer namen te binnen.

Koninklijk Huis

Prinses Beatrix. Namens de Amersfoortse Courant versloeg ik het werkbezoek van het kroonprinselijk paar aan de provincie Utrecht in 1972. Aan het einde van dit korte ‘weekje Utrecht’ mochten de heren journalisten discussiëren met Beatrix en Claus. Die waren ook oprecht geïnteresseerd in het proces van democratie via de pers. Wij mochten de kroonprinses en haar man toen een handje geven. Ik schreef in mijn verslag dat het paar werd voorgesteld aan de pers, waarop mijn hoofdredacteur Keimpe Koopmans in woede ontstak: “Iedereen kent de prinses! Jullie werden aan háár voorgesteld!”

Prins Claus: zie boven. Ik zat in het groepje verslaggevers dat met de prins praatte, want ik had niet hard genoeg geduwd om bij Beatrix te mogen zitten.

Politiek

Joop den Uyl. Ik woonde namens de Amersfoortse Courant een vergadering van de locale PvdA bij in café-restaurant Amershof, het sociaaldemocratisch trefpunt in Amersfoort, toevallig vlak naast het gebouw van de krant gelegen aan de Snouckaertlaan. Door een van de plaatselijke bestuurders werd ik voorgesteld aan de grote kleine PvdA-leider. Joop, sigaar in de ene hand, stak zijn andere hand uit en bromde wat.

André van der Louw, voormalig PvdA-coryfee, mede-auteur van het boekje Tien Over Rood en minister van CRM. Hem ontmoette ik tijdens een PvdA-meeting in Hoevelaken, destijds zijn woonplaats. Hij ging er niet van uit dat iedereen hem kende, noemde vrolijk zijn naam terwijl hij zijn hand uitstak.

Marcus Bakker. Ik zat op de hbs in de klas bij dochter Marisca van de leider van de Communistische Partij van Nederland. Met enkele klasgenoten zat ik op een middag bij haar thuis in Zaandam thee te drinken, toen haar vader verscheen. Een joviale man. In elke biografie die op het internet te vinden is, staat dat het heel bijzonder is dat een van de zalen in het gebouw van de Tweede Kamer naar hem vernoemd is, dus dat vermeld ik hier ook maar.

Molly Geertsema. Hij was Commissaris der Koningin in de provincie Gelderland, ik verslaggever bij de Amersfoortse Courant voor Hoevelaken. De VVD-voorman bracht een werkbezoek aan deze ‘parel van de Gelderse Vallei’ zoals het dorp in de krant werd genoemd, ik mocht hem daarover aan de tand voelen.

Sport

johnnyrep martinrep

Johnny Rep, mijn beroemde voetballende verre neef. Vorige maand, bij de presentatie van zijn boek Johnny Rep, Buitenbeentje, maakte ik voor het eerst kennis met hem, in café Scheltema in Amsterdam. Toevallig de kroeg waar wij beiden, los van elkaar, heel wat uurtjes hebben doorgebracht.

Trijnie Rep. Zij was een topschaatster in de jaren zestig en zeventig. Ik citeer uit Wikipedia: ‘Rep behaalde haar grootste successen in 1973 toen ze zilver won op het NK- en EK Allround, brons op het WK Allround. Het jaar ervoor had ze al deelgenomen aan de Olympische Winterspelen 1972. Na het schaatsen ging ze zich richtten op de triatlon en nam onder andere deel aan de Ironman Hawaï 2008.’ Ik interviewde haar voor mijn toenmalige werkgever dagblad De Zaanlander. Ondanks heel wat onderzoek is niet aangetoond dat Trijnie en ik familie zijn.

Kunst

Carel Willink

Carel Willink. De schilders Carel Willink en ook Corneille heb ik geïnterviewd voor het mannenblad Zero. Hoofdredacteur Joop Swart verkocht zeefdrukken van hun werk via het blad, mijn korte portretjes van hen moesten dienen ter ondersteuning van de verkoop. Willink – ik sprak hem in gezelschap van zijn vrouw Sylvia Quiël – was een bescheiden en aardige man. Vanuit zijn woonkamer keek hij uit op het Rijksmuseum, heel bijzonder.

Aat Velhoen won in 1982 de tweede prijs in een door mannenblad Zero uitgeschreven fotowedstrijd. Ik zocht hem op in zijn atelierwoning in Amsterdam. Terwijl ik mijn ogen moeilijk kon afhouden van zijn toenmalige vriendin Cristi Kluivers, hield hij een tirade van een halfuur: hij was woedend dat hij niet de eerste prijs had gewonnen. Maar toen ik hem die prijs overhandigde (een fikse voorraad Polaroid-packs) keek hij toch wel blij.

Ed van der Elsken, ook al iemand uit de kennissenkring van Joop Swart. Voor een interview reed ik naar zijn boerderij in Edam waar hij woonde met zijn aanstaande vrouw Anneke Hilhorst. Van der Elsken doorspekte zijn fraaie zinnen met tal van Franse woorden.

Jan Akkerman, gitarist van Focus en in 1973 door lezers van het Engelse muziektijdschrift Melody Maker uitgeroepen tot beste gitarist ter wereld. Ik zocht hem op in zijn huis in Akkrum namens de Volkskrant. Een zwijgzame man, die, eenmaal op zijn praatstoel, veel leuke anekdotes wist te vertellen. Bijvoorbeeld dat de politie hem bij een blaascontrole toch liet doorrijden: “Wel voorzichtig aan, meneer Akkerman.”

BN’ers

Joop Braakhekke. Ik volgde een kookcursus bij restaurant Dicker en Thijs namens het mannenblad Zero. De cursus stond onder leiding van Joop Braakhekke. Naderhand werd hij een echte BN’er, vooral dankzij zijn kookboek ‘Kookschrift van een kookgek’ en zijn tv-programma’s.

Karel van de Graaf, tv-presentator. Toen ik bij de Amersfoortse Courant werkte, organiseerde hij een actie om bomen die tijdens de storm van 1972 waren omgewaaid op het landgoed Den Treek Henschoten in Leusden, van schors te ontdoen. Het verhaal ging dat anders de snuitkevers die onder die schors woonden, het hele bos zouden kaalvreten. Karel woonde in Hoogland, ik versloeg de acties voor de krant. Hij had destijds nog heel lang haar. Zijn talkshow Karel maakt deel uit van het collectief geheugen nadat in 1984 Surinamers elkaar voor de tv-camera te lijf gingen en schoten losten, waarop Karel de rel trachtte te sussen met het roepen van het machteloze ‘Heren, heren!’

 

  • Wessel Burger

    Martin,
    Een indrukwekkende lijst van bekende en beroemde personen waar je trots op mag zijn.
    Leuk om frappante bijzonderheden daarbij op een rijtje te zien.

    Short URL:

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0 / 1000 Beperking van tekens
Je tekst moet minder dan 1000 tekens bevatten
Your comments are subject to administrator's moderation.

Copyright © 2015-2017 Martin Rep | Bussum | Contact