puchdag 461

Ik verkocht mijn Puch al in 1968. Maar veel leeftijdgenoten waren verstandiger dan ik. Zij bleven knutselen, sleutelen en poetsen aan hun geliefde bezit. Soms een halve eeuw lang. Ruim honderd van hen deden afgelopen week mee aan hun jaarlijkse Zomerrit.

Waar zijn de dromerige meisjes met lang haar, naveltruitjes en met zwarte kohl opgemaakte ogen? In ieder geval niet op het terrein in Maartensdijk waar vandaag de dertiende zomerrit van Puch66, de Puch en Tomosclub voor Hollands Midden wordt gehouden. Maar ook de coole kikkers in groene parka of wit spijkerpak die met hun zwarte of witte Puchs Den Haag of Amsterdam onveilig maakten, zijn hier in geen velden of wegen te bekennen.

De Puchbezitter anno nu is een man van in de zestig of ouder, met een klein buikje en een bril. Soms met een lange paardenstaart, een knot op zijn hoofd of een druipsnor. Of een vrouw – er zijn hier genoeg – van grofweg dezelfde leeftijd, die haar kleinkinderen trots rondleidt langs de ruim honderd Puch- en Tomosbrommers die hier staan opgesteld. Hun vingers glijden liefkozend langs de perfect glanzende lak van de breedbekkikker-koplamp of het benzinetankje. In het opbergkastje daarop worden niet langer de condooms bewaard voor het geval je toch opeens dat dromerige meisje tegenkwam, dat wel achterop je buddyseat wilde zitten en haar armen stevig om je heen slaan.

Tussen die vijftigers, zestigers en zeventigers zijn trouwens wel degelijk enkele jongeren, die hun passie voor de Puch of Tomos pas ontwikkelden toen die al grotendeels uit het straatbeeld waren verdwenen. Maar iedereen hier, van welke leeftijd ook, koestert zijn of haar brommertje, dat al minstens een halve eeuw geleden uit de fabriek in Oostenrijk (Puch) of het voormalige Joegoslavië (Tomos) rolde. Als ik die prachtexemplaren fotografeer, krijg ik gevraagd en ongevraagd allerlei details te horen. De liefhebber kan aan de koplamp, de benzinetank, de spatborden of noem maar op zien wanneer en waar de brommer werd gemaakt. Een van de Puchs hier heeft zelfs een automatische versnelling, die niet in Nederland verkrijgbaar was, maar voor de Amerikaanse en Zweedse markt werd geproduceerd.

 

Foto-impressie van de Zomerrit 2018 van ‘Puch66’

(verhaal gaat onder de foto verder)

 

 

Toch is het niet alles rozengeur en maneschijn voor wie zich anno 2018 nog een Puch of Tomos uit de vorige eeuw kan permitteren. Die smerige brommers uit de jaren zestig en zeventig zijn niet of nauwelijks meer welkom in de grote steden. Dat gegeven heeft de brommerclubs wakker geschud. Het afgelopen jaar zijn bovendien een paar leden aan kanker overleden. Tegenwoordig zetten steeds meer clubs zich in voor schonere brandstof. Als clubvoorzitter Cor van Breukelen de deelnemers aan de zomerrit op pad stuurt, wijst hij er dan ook op dat het niet verantwoord is met een zwaar vervuilende brommer van de natuur te genieten, terwijl diezelfde brommer natuur en gezondheid aantast. Puch66 werkt dan ook samen met KWF Kankerbestrijding; de deelnemers aan de tocht krijgen allen een collectebus onder de neus geduwd.

Dan is het grote moment gekomen: de zomerrit gaat van start. Voorop een aantal politieagenten op stoere motorfietsen. Daarachter het legertje van 124 Puch- en Tomosrijders, vervolgens weer wat politie en ten slotte een bezemwagen.

Het is een bijzonder moment. De brommers worden gestart en rijden naar het vertrekpunt. Het duurt een tijdje voor alles klaar is voor de start. Rijders en toeschouwers staan in een dikke blauwe, misselijkmakende walm, sommigen knijpen hun neus dicht. Het is te hopen dat die nieuwe, schonere brandstof er gauw komt.

 

Start van de zomerrit

(klik op foto)

punchonvimeo 

 

  • maurits

    De Puchs waren voor de Sjorsen, de Kreidlers voor de Vetkuiven, de Berini M 21 was de moeder aller brommers, en de Solex natuurlijk de oma.

    Short URL:
  • Jake Van Baalen

    Leuk commentaar Maurits maar de Solexen waren ook voor jongere dames zoals Birgitte Bardot.
    Ik rij zelf op 'n groene Puch MS50V uit 1961 en maak de 'blits' langs de boulevard van Whakatane in de Bay of Plenty, Nieuw Zeeland. 'n Enkele Opa en Oma kunnen zich dit model Puchje nog wel herinneren want er was in de jaren 50 en 60 'n importeur van in NZ. M'n Puch is liefdevol en prachtig gerestaureerd door 'n andere Hollandse Puch fanaat, die Johan van der Meer heet en op het Zuider Eiland woont. Jammer dat ik niet mee kon doen met de zomerrit ! Puchen met Genoegen, Jake

    Short URL:
  • Dag Martin,
    Leuk geschreven verhaal. Toch een opmerking. Met de blauwe rook viel het wel mee. Ik zie het niet op de film en we hebben het zo ook niet ervaren. Wij zijn vorige jaar augustus al begonnen met Ecomaxx Bikefuel2 van Van Gelder Oliehandel Nijmegen. Een hagelnieuwe brandstof voor tweetakt en viertakt bromfietsen. Daar zit dus geen Tolueen, Benzeen, Ethanol in. Ook het aandeel koolwaterstoffen is drastisch omlaag gebracht (van 35% naar 10%).
    Gevolg: geen rook meer uit de uitlaat en geen ergernis op het fietspad buiten de bebouwde kom. Als ik een stuk wit papier achter de uitlaat houd, dan komt er geen roet of zwarte vlek op. Da’s een heel verschil met de EUR 95 die met tweetaktolie in een mengsel van 1:50 aan de pomp verkocht wordt.
    We zijn er nog niet maar vorig jaar hebben we de toon gezet en steeds meer leden en niet-leden gaan op schonere brandstof over. Aan alles hangt een prijs, maar we hebben inmiddels tien oldtimer bromfietsclubs weten te overtuigen dat 't roer om moet.

    Short URL:
  • wim kerkhoven

    Hallo Martin,
    Weer een prachtig verhaal over de Puch brommer. Een" a la recherche du temps perdu" gevoel overvalt mij bij het lezen van dit artikel en vooral de video van de Puch reunie.
    Wat mij opvalt bij het bekijken van de video is, dat de meeste deelnemers hun stuur nogal hoog hebben afgesteld. En dat doet mij denken aan mijn jeugd vriend Tinus die halverwege de jaren 60 een prachtig glanzende zwarte Puch bezat met een afgesteld stuur dat halverwege de hemel reikte. Als Tinus vanuit zijn woonplaats Wormer over de Zaanbrug de Edisonstraat insuisde met zijn handen hoog aan het stuur op weg naar school in Wormerveer, dan zeiden wij "kijk daar komt Tinus aan de rekstok weer aan ", als een Jezussie aan het kruis ( niet blasfemisch bedoeld)

    Short URL:

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0 / 1000 Beperking van tekens
Je tekst moet minder dan 1000 tekens bevatten
Your comments are subject to administrator's moderation.

Copyright © 2015-2018 Martin Rep | Bussum | Contact