jaspersstraat96De naam Poelenburg roept sinds deze week in heel Nederland negatieve beelden op: hangjongeren, ‘tuig’, treitervloggers, pesterijen. Maar voor mij was Poelenburg de wijk van ons eerste huis, onze eerste auto, ons eerste kindje. Tijd om terug te gaan en te kijken hoe het frisse, moderne Poelenburg van toen heeft plaatsgemaakt voor een multiculti wijk.

p>Een paar van de ergste treitervloggers, de Turkse hangjongeren die de omgeving van de Vomar supermarkt in Poelenburg onveilig maken, zijn opgepakt. Ik kan me niet voorstellen dat het daardoor komt dat het vandaag, donderdag 15 september, doodstil is in de Zaandamse wijk. Ik had een routeplanner nodig om de weg te vinden, maar nu parkeer ik mijn auto dan toch vlak onder de voordeur van het eerste huis waar Dicky en ik samen woonden. Jaspersstraat 96. Winkelcentrum de Bloemkorf en de inmiddels landelijk bekende Vomar supermarkt zijn hier vlakbij.

jaspersstraatIk stap uit. Het is niet alleen heel stil in Poelenburg, maar ook heel warm en heel zonnig. Ik kijk omhoog, naar de flat op eenhoog die ooit ons huis was. De voordeur staat open, maar ik zie niemand. De buurman is aan het klussen op de galerij.

Ik denk terug aan hoe het was.

1970: Poelenburg. Wat een voorrecht om daar te komen wonen! Dicky en ik hadden verkering gekregen in 1968 en toen het serieus werd, lieten we ons inschrijven bij het Gemeentelijk Bureau voor Huisvesting, ook bekend als de ‘groene deur’ aan de Zuiddijk, en werden we lid van woningbouwvereniging Zaandams Volkshuisvesting (ZVH). Het was nog in de tijd van de woningnood, al was het einde wel in zicht.

Mijn twee oudere broers hadden ingewoond, vanwege die woningnood. Simon, bijna tien jaar ouder dan ik, was na zijn trouwen ingetrokken bij ‘opoe’ Rozema, de moeder van onze moeder. Zij was weduwe en had een deel van haar huis aan de Zuiddijk beschikbaar gesteld voor onderhuurders. Om financieel rond te komen, en voor de gezelligheid. De onderhuurders werden deel van de familie en kwamen ook op verjaardagen of op het jaarlijkse nieuwjaar wensen. Simon en Joke kwamen er wonen in 1962 en ervoeren wat het is om op elkaars lip te zitten. “Als opoe aardappels moest opzetten en er stond al een pannetje van mij te pruttelen, zette ze dat gewoon opzij”, vertelde Joke jaren later.

Broer Jelte, zes jaar ouder dan ik, had een andere oplossing toen hij in 1963 later ging trouwen. Ria en hij gingen wonen op de zolder van ons ouderlijk huis aan de Meidoornstraat. Ruimte zat, want mijn vader had in 1959 het huis naast zijn sigarenzaak gekocht, zodat het adres van ‘Sigarenmagazijn Rep’ voortaan trots luidde ‘Meidoornstraat 55 t/m 57’. De tussenmuur van beide zolders werd gesloopt, Jelte en Ria maakten er, met veel eigen werk, een klein paleisje van.

zuiddijk10 2Toen Dicky en ik ons met trouwplannen meldden op het kantoor van ZVH, gebeurde er iets onverwachts. De man achter het loket keek vluchtig naar onze inschrijfkaart en begon toen in een kaartenbak te bladeren.

“We hebben een mooie flat voor u aan de Lobeliusstraat”, zei hij. Poelenburg, mooi, licht, modern. In hetzelfde complex had mijn Zaanlander-collega Jan Prins kort tevoren een appartement gekregen. We hadden de flat met een aantal Zaanlander-collega’s ingewijd tijdens een met bier besprenkelde housewarming party. “Mooie flat”, zei ik. Maar Dicky keek zuinig. Te hoog boven de grond, besliste zij.

“Ik weet niet of het wel verstandig is die af te wijzen”, zei ik. “Straks staan we onder aan de lijst.” Maar Dicky hield vol.

Even later kregen we een nieuwe aanbieding: Jaspersstraat 96. Ook in Poelenburg, en met uitzicht op de zojuist afgewezen flat. Blokverwarming, dus geen eigen thermostaat, maar de onderste bouwlaag werd aan bejaarden verhuurd, “en die klagen gauw dat ze het koud hebben, dus u zit altijd goed”, zeiden ze bij ZVH.

We bezichtigden de woning. Die zag er prima uit, al zat in de deur van de tweede slaapkamer een groot gat. “Dat heeft pappa erin getrapt toen mamma de deur op slot had gedaan”, vertelde een dreumes van de huidige bewoners ongevraagd tijdens onze bezichtiging. Maar dat gat was keurig gerepareerd toen wij de flat betrokken op 26 juni 1970, de dag na onze bruiloft.

Wat een ruimte, wat een weelde. We hadden een ruime badkamer, met een douche! Een keuken met een boiler, een ouderslaapkamer en een tweede slaapkamer, waar straks ons kindje zou kunnen slapen.

Het park Poelenburg was vlak om de hoek. Op zonnige zondagen wandelden we erheen, richting de kinderboerderij. Door de week liepen we naar het prachtige en ruime winkelcentrum De Bloemkorf. Vlak daarachter, in de Thijssestraat, woonden Jelte en Ria inmiddels. In De Bloemkorf kon je terecht voor al je dagelijkse boodschappen. Er waren chique winkels, de mensen in Poelenburg verdienden goed.

Wij waren hier gelukkig. Dicky had het naar haar zin bij het Kraamcentrum Zaanstreek, ik had mijn leerlingentijd bij De Zaanlander afgerond en begon om me heen te kijken voor een andere baan. We slaagden voor ons rijbewijs, we kochten bij Garage Bakker een knalrode Eend, die we voor de deur konden parkeren. Op vrijdag kwam Dickys moeder helpen met de wekelijkse schoonmaak.

verhuizingpoelenburg

Goedkoop was de flat niet: wel 196 gulden in de maand. Maar mijn vooruitzichten waren goed, binnen een paar jaar zou ik vast meer kunnen verdienen. En ons huis was nog goedkoop vergeleken met de ERA-flats, die een paar honderd meter verderop verrezen. Zeer ruime en luxueuze appartementen, met uitzicht over de Coentunnelweg, tot ver voorbij Oostzaan. Die kostten liefst 220 gulden per maand; velen vroegen zich af of voor wie arbeidersstad Zaandam zulke dure huizen bouwde.

Hoe lang is het geleden dat we hier vertrokken? Ik moet het opzoeken in een van mijn fotoalbums. Het was januari 1971, er lag een dun laagje sneeuw in Poelenburg. Dicky was net drie maanden zwanger van ons eerste kindje. Ik ging mijn baan als streekverslaggever bij De Zaanlander verruilen voor die van stadsverslaggever bij de Amersfoortsche Courant en we kregen er zowaar een mooie doorzonwoning bij. Met voor- en achtertuin.

In Poelenburg ben ik nog wel eens een enkel keertje teruggekeerd sinds we uit Zaandam verhuisden. Maar nooit eerder ging ik terug naar de Jaspersstraat.

poelenburg1De wijk is veranderd, jazeker. Poelenburg is niet langer de open, moderne en optimistische wijk van vijftig jaar geleden. Vlak bij ons voormalige huis is een winkel met de naam Tanger Markt, er is een Turks reisbureau om de hoek en ik kom op de korte wandeling van de Jasperstraat naar winkelcentrum de Bloemkorf verschillende Döner-tentjes en Turkse eethuisjes tegen. Veel schotelantennes, en de weinige mensen die ik zie, hebben een kleurtje. Dit stukje Poelenburg is heel erg multiculti geworden.

Ik sta voor de Vomar. Geen treitervlogger te zien. Ik loop naar binnen en pak een winkelmandje. De sperziebonen zien er perfect uit en kosten geen drol. Mooie zaak. Ik koop er nog een potje feta bij en reken af bij een mooie caissière die misschien wel Turks is maar geen hoofddoekje draagt.

Bij de uitgang staan wat oudere dames de gang van zaken van de afgelopen dagen te bespreken en de deining die het nieuws veroorzaakte op tv-journaals, de landelijke kranten.

“Nou, ik blijf hier toch mooi winkelen”, zegt de ene mevrouw.

“Gelijk heb je”, zegt de andere. “Ik laat me niet wegjagen.”

Reacties (11)

Laad vorige reacties
  • Klaas Onrust

    Dat heb je snel gedaan!

    Short URL:
  • Gast

    Onze start was eind 1967 op de Vermiljoenweg, elf hoog. Boodschappen in de Bloemkorf en koffie bij schoonzus in de Lobeliuslaan. Toen een rustige jonge wijk. April 1969 vertrokken, maar nog vaak op familiebezoek in Poelenburg, waar verandering al merkbaar waren.

    Short URL:
  • John

    Mooi verhaal, Martin. Zou zo in de Zaanlander kunnen. Of bestaat die niet meer?

    Short URL:
  • Gerie van der Wolf.

    Wat een heerlijk verhaal Martin.Ook wij hebben fantastisch gewoond in Poelenburg.Het was voor ons de hemel op aarde na 5 jaar inwonen in Amsterdam.

    Short URL:
  • Diny

    Hebben jullie daar maar zo kort gewoond: 26 juni 1970 tot jan. 1971? Een prachtig verhaal!

    Short URL:
  • Gert van der Vegt

    Ik woon in Zaandam en ken heel wat mensen uit deze buurt.
    En onder mijn kennissen hoor ik: Een heerlijke wijk om in te wonen.
    De krant doet mij geloven dat velen weg willen.
    Ja multicultie, dat is mijn straatje inmiddels ook.
    En een leuke buren dat ik heb echt fijn om te wonen zo'n multi straatje.
    Groningen, Irak, India, Koerdistan, Turkije, Amsterdam, en natuurlijk ook Rotterdam.

    Short URL:
  • Hans Gruizinga

    Ik ben ook in 1970 getrouwd en vanuit het Pantepad naar de Thijssestraat in Poelenburg verhuisd. Ben er een paar jaar geleden een keer langs gereden. Je herkent het nauwelijks meer.

    Short URL:
  • Judith Krone

    Hoi Martin,
    Toch merkwaardig hoe onze levens soms parallel hebben gelopen. Zo heb ik in de eerste jaren van mijn zelfstandige leven een flat gedeeld aan de Heukelsstraat met twee verpleegsters in opleiding. Dat was van september 1965 tot het moment dat de zusterflat van Ziekenhuis De Heel werd opgeleverd. Omdat ik geen leerling verpleegster was, maar op de roentgenafdeling werkte, hoefde ik niet op een klein kamertje maar kreeg een grotere kamer op de hoogste verdieping. Binnen het gebouw ben ik ook nog een keer verhuisd, dat kon omdat ik meer verdiende en de huur kon betalen. Mijn latere echtgenoot mocht overdag wel op bezoek komen, maar moest ' s avonds op de brommer!! Terug naar Friesland!

    Short URL:
  • Wessel Burger

    Martin,
    Een gedeelte van je leven in Zaandam heb ik zijdelings mee kunnen maken.
    Sinds 1964 schreef ik met Dicky's zuster Gerda Mantel uit de Kepplerstraat (nr 77 volgens mij).
    Jouw wereld kan ik me goed voorstellen toen ik na een jarenlange correspondentie daar een keer op bezoek ben geweest en Zaandam leerde kennen. Mijn broer woonde jaren in Koog Zaandijk zodat ik ook in die buurt kwam.
    Het contact verminderde toen Gerda volgens mij serieuze plannen had in het buitenland.
    Mede door jouw toedoen werd het contact in 2003 hersteld tot aan haar overlijden. Toen heb ik haar in Assendelft opgezocht.
    Zijdelings heb ik na de huwelijken in 1968 gelijk met je op kunnen lopen toen ook Gerda in 1968 trouwde.
    Veel van jullie levensloop ervaringen kwamen overeen met mijn belevenissen. Jouw wereld kwam me dus wel bekend voor.

    Short URL:
  • Hallo Martin
    Ik geniet van je mooie verhalen en bijpassende foto's. Ik zou er graag een aantal op mijn website willen plaatsen. Geef maar aan of je dat al dan niet op prijs stelt. Ik heb in de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw in Poelenburg gewoond. Ik was bevriend met Rob Berghege en Henk Soek.
    Met vriendelijke groet,
    Aukje

    Short URL:

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0 / 1000 Beperking van tekens
Je tekst moet minder dan 1000 tekens bevatten
Your comments are subject to administrator's moderation.

Copyright © 2015-2017 Martin Rep | Bussum | Contact